 |
 |
 |
|
|
هیشکی نمی فهمه من چی می گم!!!پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387چقدر سخته وقتی بفهمی اشتباه کردی!!وقتی 1سال عمرتو توی یه خاطره پوچ گذروندی!!!ای داد!!! وقتی تمام کارات مثل یه صحنه جلو چشات بیادو به خودت بخندی به خاطر تمام دیونه بازی هایی که کردی(با اینکه دیونه بازی بود اما دوس داشته باشم این دیونه بازی هارو)به خاطر تمام التماسات..حرفات....و حالا می فهمی هیچی نبودی جز یه خاطره سرد یا یه آدمی که بهت به چشم ترحم نگاه شده...دلم می خواد برم....برمو توی عمق زمان گم بشم و هیچ چیز توی ذهنم نمونه!! کاش می شد فراموش کرد که تمام بودنت فقط یه نیاز واسه گذروندنه وقتای بیکاری نبوده..حالم داره به هم می خوره از کلمه بودن و نبودن.... از این به بعد نه برای رفتنت نه برایی موندنت چیزی می گم..تصمیم با خودته!! این بار بد تصمیمی گرفته این مسافر زمان می خواد بره واسه همیشه.... خداحافظ!!! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پ.ت1 یه نصیحتو از من داشته باش!واسه آدمایی هم که سرشون به تنشون می ارزه(که تعدادشون به انگشتای دستم نمی رسه)هم خودتو کوچیک نکن که بعدها خوودتو فحش بدی که چه کاری بود کردی.... پ.ت2 بابا!!برو زندگیتو بکن..به کار کسی هم کار نداشته باش..بزار یه بار بیافتن بعدش می فهمن....
|
|
|
|
بهانهپنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387
نه! دیگر بهانــه ای نیـست برای آن همـه بـــی قــراری و گــریه و دل نـگرانــی از رفـتـن.... دیگر برای دیدار دوباره هم بهانه ای نمانده است.....
|
|
|
|
ای خدا!!پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387
که پیـش مــی برد این جـاده را که رو به سـوی نا تــمام شدن جــاری اســـت!!!!!!!!!!!!!!!
|
|
|
|
کسی!!پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387
کســی نگــفت نباید... کســـی نبود پنجره ای رو به نمردن بگشــایـد......؟؟ |
|
|
|
بیست سال پیش!!یادش بخیرجمعه پانزدهم شهریور 1387
سلام!! راستش خواستم اینجا از تمام دوستام که یادشون بود امروز تولدمه تشکر کنم..... چیه!!گفتم که قراره یه اتفاق مهم توی این ماه بیوفته!! چرا می زنی زیرش؟؟دوتا پست پایینی رو بخون... دیدی راست می گفتم.... آآآآآررره ه ه..امروز تولدمه... شیرینی؟؟ کادوت کو که از من کیک می خوای!! حالا فعلا به عکسش بسنده کن...ببینم تا بعد چی می شه
|
|
 |
|
 |
ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد